GARNCARSTWO

garncarstwo tradycyjne Jedno z najstarszych rzemiosł rękodzielniczych. Polega ono na formowaniu, a następnie wypalaniu z gliny naczyń codziennego użytku. Na ziemiach polskich naczynia gliniane pojawiły się około 5400 lat p.n.e. Początkowo zajmowały się tym jedynie kobiety wyrabiając naczynia na użytek domowy. Garnki powstawały poprzez ręczne zespalanie nakładanych kolejno na siebie wałeczków gliny, a gotowy wyrób wypalany był w ognisku bądź prymitywnym piecu. Z chwilą przybycia na ziemie polskie ludności celtyckiej, pojawiło się prymitywne koło garncarskie obsługiwane przez dwie osoby. Z czasem pojawiły się dwukomorowe piece do wypalania naczyń. W średniowieczu garncarze oprócz wyrobu naczyń ceramicznych zajmowali się również wypalaniem kafli i stawianiem pieców.